Het is alweer zes jaar geleden dat Gamersnet zijn deuren sloot. Tien jaar lang heb ik met liefde aan die website gewerkt en ik heb veel van Europa en zelfs de wereld mogen zien om videogames te spelen. Toen de website stopte speelde COVID op en kreeg ik gelukkig een kans bij een andere werkgever. Gemist heb ik Gamersnet eigenlijk nooit. Als je aan de schrijvende kant van de game-industrie zit, dan ben je constant bezig met slijmen. Slijmen voor budget om de winkel in leven te houden (en je personeel te kunnen behouden). Slijmen bij (uitzonderingen daargelaten) omhooggevallen PR- en marketingmensen, die op een vreemde manier veel teveel macht hebben. Het zijn eigenlijk een soort parkeerwachters met een HBO-diploma. 

Toen mijn laatste werkgever besloot te stoppen, viel ik echter wél in een enorm gat. En ik besefte, dat hoewel ik Gamersnet nooit echt gemist heb, er natuurlijk wel elementen zijn die ik zou graag nieuw leven in zou willen blazen. Het reizen. Bovenal, het reizen met vrienden. De leukste momenten in mijn leven waren de trips naar de gamebeurs E3 in Los Angeles, Gamescom in Keulen en privé twee roadtrips in Amerika en roadtrips in Japan, Canada, Ierland en Duitsland. Ik begrijp dat de meeste mensen van reizen houden, maar hoe zouden we dat kunnen doen voor ons beroep, zoals we ook games speelden als beroep.

Op 20 juli 2026 ontstond dat idee. Daarna ben ik fulltime reisprogramma's gaan kijken. In Nederland zijn dat vooral programma's met wijzende vingertjes. Bij 3 op Reis kloppen ze zichzelf op de borst als ze in 48 uur per trein naar Noorwegen zijn gereisd(20 uur vertraging) en Floortje reist weer eens naar Timboektoe om een gezin met zonnepanelen te vragen waarom zij zo superieur zijn aan de ons. 

Toen ontdekte ik Reizen Waes. De Vlamingen zijn sowieso beter in het maken van televisie (bekijk De Slimste Mens België maar eens) en dat maakt Tom Waes elke aflevering weer duidelijk. Hét grote verschil met Nederlandse reisprogramma's? Ze hebben plezier met elkaar! De cameraman en (zoals zij het noemen) klankman worden regelmatig betrokken bij het programma en dat zijn altijd de leukste fragmenten. Daarnaast draait het bij Waes om mensen, niet om ideologie. 

Dat wil ik ook, maar wel op onze mijn manier. In mijn hoofd is het format bijna af en in dit blog hou ik mezelf op de hoogte, want ik heb geen idee of dit ooit online komt te staan. 

De één koopt een rode cabrio sportwagen, ik ga een reisprogramma maken...